Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2016

Μνημόσυνο στο Μάλεμε Χανίων πεσόντων ηρώων στην Κύπρο, κατά τον πόλεμο του 1974


Γιώργος Ν. Λυκουρσιώτης / Περίληψη: Την Κυριακή 31 Ιουλίου 2016, και ώρα 11.00 στο Μάλεμε Χανίων στο Στρατόπεδο «Αποστολάκη», έδρα της Α΄ Μοίρας Καταδρομών το έτος 1974 και σήμερα της 1ης Μοίρας Αλεξιπτωτιστών, θα τελεστεί το
ετήσιο μνημόσυνο για τους αείμνηστους πεσόντες Ήρωες στην Κύπρο, το 1974, είκοσι εννέα (29) Καταδρομείς συμπολεμιστές των ανδρών του συλλόγου Κομάντος '74, τέσσερις (4) Αεροπόροι και ενός (1) Ελληνοκυπρίου.

Κάθε χρόνο, τέτοιες μέρες, οι νεκροί Έλληνες ήρωες οι οποίοι έπεσαν μαχόμενοι στον πόλεμο που έγινε στην Κύπρο, το 1974, μαχόμενοι υπέρ βωμών, εστιών και πατρίδας δικαιώνονται. Δικαιώνονται στη μνήμη όλων όσων διαθέτουν ελεύθερη βούληση, αδούλωτη περηφάνια και δεν είναι πελάτες της κομματοκρατίας των επαγγελματιών πολιτικών της Μεταπολίτευσης η οποία υποδούλωσε και συνεχίζει να ξεπουλάει και να υποδουλώνει την Ελλάδα με τα Μνημόνια 1, 2 και 3.
Οι Έλληνες ήρωες πεσόντες, είτε ήταν γεννημένοι στην Ελλάδα είτε στην Κύπρο, δεν υποχώρησαν από τα μέτωπα της θυσίας, ενώ πολλοί προδότες της ηγεσίας τους τους έδιναν διαταγές να το κάνουν. Έμειναν εκεί φυλάσσοντας Θερμοπύλες, γνωρίζοντας ότι οι Τουρκο-μογγόλοι με πρότυπο τον Ούννο Αττίλα (1 και 2) πολεμάνε πάντοτε όταν διαθέτουν τουλάχιστον διπλάσιες δυνάμεις και αμέριστη στρατιωτική βοήθεια των Μεγάλων Δυνάμεων. Έμειναν εκεί, όπως ο κατοπινός ήρωας Σολωμός Σολωμού, με περιφρόνηση στον θάνατο. Έμειναν εκεί και πέθαναν πολεμώντας για άγνωστες στους βαρβάρους άυλες έννοιες, την τιμή και τη δόξα, όπως είχε πει ο αγγελιοφόρος του στον έκπληκτο Ξέρξη πριν την μάχη των Θερμοπυλών, όταν προσπάθησε να εξαγοράσει τους 300 με χρυσό και πάμπολλα υλικά αγαθά. Γιατί τι αξία έχει μια μακρά ζωή υπόδουλου, όπως ζουν σήμερα οι Έλληνες των Μνημονίων; Τι αξίζει η ζωή τού σκλάβου, αν δεν μπορείς κάποια στιγμή να τα τινάζεις όλα στον αέρα και ή να απελευθερώνεσαι ή να πεθάνεις ελεύθερος από τα δεσμά;
Οι νεκροί ήρωες που αντιμετώπισαν την προδοσία της δικτατορίας Ιωαννίδη, κατά τον Αττίλα 1, και την συνεχόμενη προδοσία των πολιτικών της κυβέρνησης Κ. Καραμανλή του Α΄, κατά τον Αττίλα 2, δεν αναγνωρίστηκαν ποτέ ως νεκροί πολέμου από τον επαγγελματικό κυβερνητισμό των δοσίλογων της Μεταπολίτευσης και των Μνημονίων της εθελοδουλίας. Έτσι όσοι στρατιωτικοί πολεμιστές της Κύπρου επέζησαν εκείνης της διπλής προδοσίας διώχθηκαν ανηλεώς και σπιλώθηκαν, ως δήθεν χουντικοί. Αυτοί οι υπέροχοι πατριώτες οι οποίοι πρόσφεραν τη ζωή τους για να διασωθεί η τιμή της Ελλάδος στην Κύπρο, και μαζί ό,τι και όσα μπορούσαν να διασωθούν από την καταπατημένη ελληνική κυπριακή πατρίδα εκείνες της ώρες της φωτιάς και του πολέμου εναντίον των Τούρκων εισβολέων του 1974.
Έστω και τώρα! ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας και όλα τα ένοχα σημερινά κόμματα ας αναγνωρίσουν επισήμως αυτή τη θυσία σε πόλεμο με συγκεκριμένη νομοθετική πράξη στη Βουλή.
Θα είναι η πρώτη ενέργεια απόδοσης δικαιοσύνης και αντίστασης στην κατοχή των Μνημονίων που ζούμε.

*
Επικοινωνία με τον σύλλογο Κομάντος '74: 
Email: comandos@hol. gr , ιστοσελίδα: www.comandos74.gr ΄


Σχετικά Άρθρα

Από το Blogger.